U nás najdete:
ubytování a hotely na horách a v rekreačních oblastech, relax v termálech a lázních, apartmány, dovolená v Chorvatsku

Zabytek przyrody Čertovy skały znajdziemy na północnej części skraju wioski Lidečko. Dany region został wygłoszony jako rezerwat przyrody w roku 1966, leży na obszarze 0,15 ha i leży w wysokości 450-480m.
Zabytek przyrody Čertovy skály tworzy skała ścienna w kształcie schodów z kostek odpornych piaskowców paleogenowych. Formacja skalna jest 150m długa i 29m vysoka. Bardziej wyraźnymi częściąmi skalnymi są Hladká, Čertova stěna, Plochá i najwyżej położona skała nazywa się  Kolébka. Figura skalna jest prawie że cała goła, tylko niekiedy są w szczelinach sosny, brzozy albo jałowce pospolite. W skałach powodzi się roślinom trawiastym i na gruzach rosną paprocie. Skały są miejscem, które często odwiedzają alpiniści. Około zabytku przyrody prowadzi niebieski znak turystyczny i trasa naucznej scieżki Vařákovy paseky.

W malowniczej krainie Valašských kopców na czesko-słowackiej części leży wioska Francova Lhota. W jej pobliżu znajdują się Pulčínskę skały, Čubův kopiec z wieżą widokową i widokiem na szeroką okolin, Javorníky, Fatru i inne. Wszystkie te ciekawostki dostane są na piechotę, rowerami, albo przede wszystkim na koniu. Warto zwiedzić Hucul klub ve Francově Lhotě i za mały pieniądz zażyć wiele relaksu, wypoczynku z końskiego siodła.

Miasto Karolinka leży w malowniczej dolinie wzdłuż rzeki Vsetínske Bečvy, chyba 20 km na wschód od Vsetína niedaleko granicy ze Słowacją. Od północy wioskę otaczają wierzchołki Wsetińskiej i od południa Javorníky. Karolinka znana jest przede wszystkim jako „miasto szkła“, dzięki swojej tradycji. Charakterystyczym rysem miasta jest malownicza okolica. Czysta przyroda, głębokie lasy i w  pobliżu miasta także zapora z wodą pitną – zapora wodna Stanownice. Znajdą tutaj Państwo także wiele usług. W miejscu i w okolicy jest kilka wyciągów narciarskich.

Skały Lacznowskie albo także Trczowy skały tworzy piaskowiec Vizowickich grzebieni, na północ nad wioską Lacznow. Skały tworzone są trzema kredami, skała górna, która sięga wysokości 10 m i jest bardzo rozczłonkowana. Pośrednia skała jest węższa i dolna skała jest najwyższa. Często przyjeżdzają tutaj alpiniści. Ze skały górnej jest prześliczny widok na panoramę Białych Karpat. Do Lacznowskich skała prowadzi z wioski Lacznow żółta ścieżka turystyczna i z wioski Lideczko niebieska. Rejonem przechodzi także ścieżka nauczna – Varzakowy paseky.

Obszar leży w rejonie górskim Jaworników między wioskami N. Hrozenkov i Karolinka. Wyposażony jest minimalnie, przestrzenie do opalania są trawiaste i piaszczyste. Idelane do rybołóstwa, turystyki pieszej i turystyki rowerowej.

Rezerwat natury Pulczin – Hradisko znajduje się w CHKO Beskidy, na północny-zachód nad wioską Francowa Lhota. Rezerwat natury rozciąga się na zboczach Hradisko (773 m.n.p.m.), który dźwiga się na północ nad osadą Pulczin. Ten region uzyskał nazwę Naturalny rezerwat w roku 1989, leży na obsarze 72,73 ha i leży w wysokości 510 - 773 m. Rezerwat natury Pulczin – Hradisko tworzą przede wszystkim Pulczińskie skały. Skały tworzone są drobnymi i obszernymi ścianami skalnymi,  masywami skalnymi, morzem z kamienia, nasypiami i innymi. W okolicy skał jest last bukowy. Znane są przede wszystkim takie oto skały: Pięć kościołów i miasto skalen Izby. We zboczu Hradiska jest 40 m długa jaskinia rozpadlinowa. Obszarem rezerwatu przechodzi ścieżka turystyczna – czerwona i niebieska. Czerwona prowadzi z Francowy Lhoty i niebieska z Lideczka. Na zboczu Hradiska jest także znane znalezisko archeologiczne. Objawiono tutaj pozostałości osady ludu popiołowych pól i dalej przedmioty z epoki brązu, kultury lużnickiej i lateńskiej i także słowiańskiej. Na Ludmilínie stawał także w 14 w gród Pulczin.

Oryginalny budynek drewniany, który służy widokowi można znaleźć na pograniczu czesko-słowackim na Czubowie kopcu (720 m.n.p.m.) w rejonie Jaworników. Wierzch rozciąga się 2km na wschód od wioski Francowa Lhota i od wieży do granicy państwowej jest to chyba tylko 400 m. Na kopcu stała kiedyś także wieża drewniana, którą w latach  1941 – 42 wybudował tutaj Geograficzny Zakład Ministerstwa do spraw wewnętrznych w celu wylepszenia mapowania krainy. Prosta konstrukcja drewniana dosłużyła po 2. Wojnie światowej. Pełnojakościowa wieża widokowa została wybudowana dopiero w roku 1991. Pomimo wszystkich malowań ochronnych, która wioska uczyniła dzięki darom spoznozrskim w roku 1999, wieża widokowa dzięki okrutnym warunkom klimatycznym została w roku 2004 całkowicie zdemontowana. Na jej miejscu wybudowano nową 18 m wysoką wieżę widokową z drewna, która jest nawięcej zabezpieczona przeciwko niesprzyjającym warunkom klimatycznym. Kształtem przypomina wałaski kłobuk „lepak“. Materiał budowlany do: drewno z modrzewia i świerku. Wieżę otwarto 20. Sierpnia 2004. Każdego roku obywatele miejscowi przypominają tę oto rocznicę otwarcia przyjacielskimi posiedzeniami. Tradycyjne jest także przywitanie Nowego roku z wieży widokowej. Do wieży jest wstęp wolny.

Wielkie Karlowice leżą na skraju Jaworników i wierzchów Wsetińskich. Pod wierzchołkime Trojaczka jest źródło rzeki Bečvy, drogą każda dolina przydaje  trochę piękna i siły potka górskiego. Podťate, Tísňavy, Leskove, Miloňov, Pluskovec, Jezerne – to są nazwy które tworzą największą wioskę w RCz –Wielkie Karlowice. W pierwszej połowie 16 w była dolina znana pierwotnie jako Dolina Urgatina jednobuką puszczą, którą wyszukawali przede wszystkim łowcy i także ci, który skrzywali się przed prawem. Pierwi osadnicy przybyli na te tereny ew 17 w i 18 w – byli to poddani rożnowskiego i wsetińskiego poważszo-bystrickiego państwa i Wałasi.
W dolinie Mała Hanzlůvka na obsarze 23,52 ha rozciąga się jednobuka puszcza Razula. Najstarze drzewa liczą około 250-300 lat, czyją tutaj zwierzęta chronione i rostą także zacne rodzaje grzybów i roślin. Rarytasem przyrody jest jezioro w dolinie Jezernej, która powstało dzięki zsuwom gliny i można tutaj znaleźć także zacną wioślarkę i mieszańca raka rzecznego i potokowego. Chronione są także pastwiska jałowcowe, łąki orchideowe i moczary. Przyroda Walaszska – Wielkich Karłowic jest bardzo rozmanita w każdej porze roku.
Wielkie Karłowice są dzięki dużej ilości śniegu w czasie zimy rajem dla narciarzy. W siedmiu ośrodkach narciarskich są modne wyciągi narciarskie i idealne warunki dla początkujących i bardziej zaawansowanych narciarzy.

Późno barokowy zamek stoi w centrum miasta Wizowic w kraju Zlińskim. Zamek Wizowic jest otwarty od kwietna do października. Nieduży budynek zamkowy w kształcie litery U jest klasycznym prostym zamkiem, ale ukrywa wiele niespodzianek. Oprócz jakościowej i licznej galerii dochowały się meble, przedmioty z orientu, porcelana i przede wszystkim przedmioty użytku codziennego ostatnich właścicieli. Bogate wnętrza zamkowe w stylu barokowym, z epoki empiru i bidermeieru. Zwiedzający mają możliwość wyboru ze dwóch tras. Historyczne wnętrza na zamku odzwierciedlają życie z 2. Połowy 18 w i początku 20 w. Częścią składową areału zamku jest ogród w stylu francuskim i angielskim z rzeźbami plastyka Ondřeje Schweigla, ktory jest otwarty w ciągu całego roku. Oprócz wizyty zamku, która pokazuje życie szlachty, albo zwiedzający mogą także obejrzeć ekspozyjcę muzea – Historia palenia śliwowicy w Wizowicach.

Zamek Wsetín jest klejnotem miasta  Wsetín w kraju Zlińskim. Zamek jest piętrowym budynkiem czteroskrzydłowym z wieżami poligonalnymi, nad facjatą wejściową jest 55 m wysoka wież graniastosłupowa, która jest dominantą. Zwiedzający mają możliwość obejrzeć kilka stałych ekspozycji, które są przeznaczone – historii zamku i burzom ludowym na Wałasku, twórczóści ludowej. Na zamek nawiązuje park z cennymi drzewami. Pierwotna twierdza została wybudowana chyba w 14 w, jednak dopiero w 1464 roku potwierdzona za panowania Wacław z Doloplaz. W połowie 16 w. uzyskali twierzdę Nekeszowie z Landsztejna, za których panowania, albo za panowania ich dzidzieca Arkleba z Wíckova była twierdza zrekonstruowana na zamek renesansowy. Zamek służył jako siedziaba urzędników i w roku 1708 został zdobyty i wypalony wojskiem węgierskim pod dowództwem Franciszka Rakocziho. W latach 1732 – 1733 był zamek odbudowany w stylu barokowym. Dalsze rekonstrukcje klasyczne w latach 1833 – 1834 za panowania Wachtlerů. W latach 1890 – 1945 należała zamek do Thonetów. Po pożaru w roku 1945 zamek uzyskał pseudorenesansowy wygląd. W latach 1967 – 1974 przeprowadzoną obszerną rekonstrukcję. Dzisiaj zamek służy potrzebom mueza.